Σάββατο, Νοεμβρίου 04, 2006

Tonight...you killed me with your smile!

She never took the train alone she hated being on her own She always took me by the hands and say she needs me She never wanted love to fail she always hoped that it was real She'd look me in the eyes and say: "Believe me." And then the night becomes the day and there’s nothing left to say If there's nothing left to say then something’s wrong Ohhh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful Oh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful and wild And as the hands would turn with time she'd always say that she was my mine She'd turn and lend a smile to say that she's gone But in a whisper she'd arrive and dance into my life Like a music melody like a lovers song Oh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful Oh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful and wild Through the darkest night comes the brightest light And the light that shines is deep inside It's who you are Oh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful Oh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful …beautiful Oh tonight you killed me with your smile so beautiful and wild so beautiful and wild So beautiful and wild So beautiful and wild

Tonight - Reamonn


για σενα...

5 σχόλια:

shades in the dark είπε...

Πολύ τρυφερό τραγούδι…

Πολλές φορές το χαμόγελο είναι αυτό που πονάει πιο πολύ, όπως η γλώσσα που τσακίζει και το βαμβάκι που σφάζει.

Καλώς ήρθα λοιπόν κι εγώ και επώνυμα αυτή τη φορά.

Συνέχισε έτσι γλυκιά μου φίλη...

candy's τετραδιακι είπε...

Και πιστεψε με..το χαμογελο ειναι που πονεσε πολυ.
Το ξεπερασα ομως εκεινο το χαμογελο..
Χαμογελαω πια για μενα!
Μονο για μενα!
Θα σκεφτομαι και μενα..!

:)

Σ'ευχαριστω που ηρθες μεχρι εδω..

Μη φυγεις..

:**

Ανώνυμος είπε...

αυτο το τραγουδι με εχει στοιχειωσει κι εμενα. Δεν το εχω. Στο ραδιοφωνο το ακουσα...

candy's τετραδιακι είπε...

Ymeli μου..

Μπορω να στο στειλω οποτε θελεις:)

Menia είπε...

Τόσα κείμενα... και όλα πραγματικά με ταξιδεύουν σε αυτό τον "άυλο κόσμο". :)
Αλλά αυτό το τραγούδι... όσες φορες το ακουω, κι ας εχει περασει ενας χρόνος... μου θυμίζει εκεινο το χαμογελο που με μεθυσε με χαρα και ελπιδες...

...το "ιδιο" χαμογελο που πριν τρεις μερες με εκανε να καταρρευσω... πόσο διαφορετικό φαινόταν... :(

Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα!