Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006

Ειχες πει.."θα με θυμασαι παντα"

...μειναμε ετσι μεχρι το μεσημερι.Κανεις δεν μιλουσε λες και ειχαμε κανει μια μυστικη συνομοσια.Γυρισες την πλατη σου και κοιτουσες εκεινη τη φωτογραφια που εχω πανω στο μικρο μου γραφειακι..
"Γιατι την εβαλες αυτη βρε ματια μου?Δεν ειμαι καλος..βαλε εκεινη που ειμαστε στο παρτυ της Μαριας"Ετσι ειχες πει τοτε..τωρα θα ευχοσουν να μην υπηρχε παρτυ,να μην υπηρχε φωτογραφια,να μην γνωριζες εμενα..(σε αλλο παρτυ).Σε γυρισα προς το μερος μου με δυναμη!"Γιατι γινονται ολα αυτα?Για μια παλια φωτογραφια?Δεν θυμομουν καν οτι την ειχα"-"κι εκεινο το αποξηραμενο τριανταφυλλο που επιμελως εκρυψες μεσα στο ντουλαπακι σου κατω απ την φωτογραφια?"-"ουτε κι αυτο το θυμομουν..παει καιρος,δεν θυμαμαι! Η αληθεια ειναι οτι αλλα ηθελα να σου πω και αλλα τελικα σου ειπα!Μα αν μπορουσα,αν ειχα τη δυναμη,αν ηξερα οτι δεν θα πληγωθεις με αυτα τα τοσο αληθινα που θα ακουγες..θα ελεγα..
Γλυκειε μου..η φωτογραφια και το αποξηραμενο λουλουδακι που ειδες ειναι κλεισμενα χρονια σε κεινο το συρταρι και το ανοιγω συχνα..πιανω στα χερια μου την εικονα -που τωρα ειναι κομματια πανω στο τραπεζι της κουζινας-και την μυριζω!Κι οταν την μυριζω ταξιδευω πισω σ'εκεινο το παρελθον που ξερεις οτι αγαπησα οπως ξερεις οτι αγαπω και σενα τωρα περισσοτερο απο τοτε!Περισσοτερο απ οτι αγαπησα εκεινον..κι ας ειχα την φωτογραφια του στο ντουλαπακι!Κι ας κρατησα εκεινο το λουλουδι...που..-τι ειρωνια-..δεν μου χαρησε καν εκεινος!Ματια μου..ξερεις ποσο δενομαι με αναμνησεις!Ξερεις οτι εχω δικες μας ανεμελες φωτογραφιες παντου μεσα στο σπιτι..
"παμε θα αργησουμε"-"ναι ...τωρα σε λιγο φευγουμε"..
Κατεβηκαμε τις σκαλες..στην εισοδο του σπιτιου υπηρχε μια τριανταφυλλια με τα πιο ομορφα τριανταφυλλα που ειχα δει ποτε..Το αρωμα τους μυριζε μεχρι πανω πολλες φορες.Εκοψες και μου προσφερες ενα..
"τετοια εποχη περυσι ειχε ξανανθισει.."-"ναι..και το περσινο σου τριανταφυλλο το εχω ακομα στο ντουλαπακι"..
Με αγκαλιασες δυνατα..!Μυρισα την κωλονια σου..μου χαμογελασες...αγαπημενε μου Τερρυ..εισαι εδω?

15 σχόλια:

Sigmataf είπε...

Εσύ τι λες;
Είναι εδώ;

shades in the dark είπε...

Πάντα θα είναι δω καλή μου Candy, όσο θα θέλεις εσύ να τον βλέπεις, θα είναι δίπλα σου θα τον νοιώθεις θα τον μυρίζεις θα τον ακουμπάς.. μη χάσεις ποτέ αυτή την αθώα πλευρά σου..
Καλημέρα γλυκιά μου.

MaYaMaYa είπε...

πάντα θα είναι εκει, αν το έχει επιλέξει συνειδητά θα είναι εκεί!

melomenos είπε...

κλείνω τα μάτια μου
τότε θα μπορέσω να αγγίξω τα χέρια σου,
να τα νιώσω μέσα στα δικά μου
να χαθώ μαζί σου πάλι!
Και όταν πάλι τ'ανοίξω
τότε πάλι θα τυφλωθώ
και το φως του ήλιου
και η μορφή σου θα έχει χαθεί
για άλλη μιά φορά...
για άλλη μιά μέρα...

καλημέρα σου

Eleni63 είπε...

Λοιπόν Κάντυ άκου. Οταν είμασταν μικρά (και είμαι πολύ μεγαλύτερή σου φυσικά!) ξεκίνησε η Μανίνα και η Κατερίνα και τα κοριτσάκια διαβάζαμε όλες τις ιστορίες με ενδιαφέρον. Επίσης έγινε το πρώτο κατάστημα με ανάλογα είδη το Malhjohn στο Κολωνάκι. Κάθε τρέντυ ύπαρξη ήταν κάπως στο στυλ της Κάντυ δηλαδή του μπλογκ σου.
Μου τα θύμισες όλα τούτα και διάβασα τις ιστορίες σου με άπειρη τρυφερότητα.
Φιλιά από την παιδική μου ηλικία και από την τωρινή μου ξεροκεφαλιά!

Ανατολη είπε...

Kαι εγω δενομαι με αντικειμενα και αναμνησεις που αλληλοσυμπληρωνονται, γιατι το να υπαρχουν απτες αποδειξεις σημαινει οτι δεν ειμαι τρελη...σημαινει οτι υπηρξε...οτι αυτα που εχουμε στο μυαλο μας καποτε τα ζησαμε...και ναι...εγω πιστευω οτι οι ιστοριες συνεχιζονται μεσα απο αυτα τα αντικειμενα,μεσα απο τις φωτογραφιες τα σημειωματα τις καρτες τα γραμματα τις videoκασσετες, τα αρκουδακια...και οτι αλλο μπορει κανεις να βαλει με τον νου του...!Το κακο ειναι οτι δεν υπαρχουν εξεληξεις σε αυτου του ειδους την συνεχεια...το παρελθον ειναι παρελθον και καλως η κακως δεν γυρναει!:( Παντως αν ακομα αναρωτιεσαι,εγω μεσα απο αυτα που διαβασα τον ειδα τον Τερρυ σου...ειναι εκει μαζι σου...και αν οχι μαζι σου...στην στην καρδια σου στο μυαλο σου...στην ψυχη σου...!

Τα φιλια μου Candy!!!

Ανώνυμος είπε...

Χαίρομαι που ο Τέρρυ -ή η έλλειψή του εξ ίσου-, σε ωθούν να εκφράζεσαι τόσο τρυφερά.
Συνέχισε.

Ανώνυμος είπε...

Παντα θα ειναιδιπλα σου ο τερι candy.Παντα θα τον κουβαλας μεσα σου και θα σου θυμιζει ολες τις ομορφες στιγμες που περασατε μαζι.Ειναι ενα κομματι απο τη ζωη σου και αρα αναποφευκτα τοσο δικος σου.
Την καλημερα μου γλυκια μου φιλη!

nte_kai_kalla_foithths είπε...

Loipon Candy swsth se vriskw.Alla yparxoun ki alloi andres-animation me kalytera grafika kai kalyteres analogies....
Vevaia gia na epimeneis esy...
Kati tha ksereis!!
Candy 4 ever and ever till TV tears us apart! :)

Little A είπε...

Κ αν ήσουν εσύ που την έβρισκες τη φωτογραφία στο δικό του συρτάρι πως θα ένιωθες τότε;

Attalanti είπε...

Πολύ όμορφο... Δέσε το παρόν μ' αρώματα και χρώματα να μη σου φύγει τόσο γρήγορα. Ζήσε το τώρα και διασκέδασε στην επόμενη γιορτή, το επόμενο λεπτό!

Ghost-hunter-gr είπε...

Φωτογραφίες, αποξηραμένα λουλούδια...
Τοσο μικρά πραγματάκια, μα οι ιστορίες που κρύβουν είναι τα πάντα...

Ανώνυμος είπε...

Ολοι έχουμε παρελθόν και κρύβοντάς το ειναι σαν να ντρεπόμαστε γι αυτό, αλλά και για τον εαυτό μας, το παρελθόν μας μας διαμορφώνει...Αν δεν ήταν ο Τέρι δεν θα σε είχε ο Αντονι.
Μια φωτογραφία μόνο μας το θυμίζει?
Ενα άρωμα, ένα τραγούδι...μνήμες υπάρχουν και στα πιο μικρά πράγματα.

candy's τετραδιακι είπε...

Ευχαριστω ολους για τα σχολια σας..
ο καθενας απο εσας ειχε να μου πει κατι πολυτιμο..:)

την καληνυχτα μου..

φιλια!!:)

Φοινιξ είπε...

Έκεί είναι candy.Για όσο το θές εκεί θα είναι.

Γύρω σου.Στον αέρα που αναπνέεις.
Στα όνειρα σου..

Κάτι ξέρω και στο λέω. :@)