Κυριακή, Ιανουαρίου 29, 2012

Δαίμονας


Πεθαίνεις κάθε βράδυ από χρόνια
"Με σκότωσε ο μαλάκας" λες και
πασαλείβεις τις πληγές
γίνεσαι ολόκληρη μια κόκκινη μάζα.
Σκύβεις στο πάτωμα απαλλαγμένη από 
αξιοπρέπεια και τόλμη
"Με σκότωσε ο μαλάκας" ξαναλές
ή μήπως δεν το λες εσύ?
Πάντως ακούστηκε η φωνή μέσα στο δωμάτιο
δικιά σου αλλουνού δεν έχει σημασία
Στριγγλίζει σαν σειρήνα στο κεφάλι
Γυμνή στο πάτωμα λοιπόν άλλη μια νύχτα,
μικρο το παιδί στη κούνια ,ένας Άγγελος  στο σπίτι
Και ένας Δαίμονας που άφησε μπλε σημάδια στη κόκκινη μάζα
στα κόκκινα χείλια,στη πληγωμένη ψυχή 
Κι αναρωτιέσαι κι απόψε,πως ένας Δαίμονας έσπειρε στα μέσα
σου τούτον τον Άγγελο
Λες, κι υστερα πεθαίνεις όχι γιατί "σε σκότωσε ο μαλάκας" αλλα γιατί εχεις πεθάνει απο καιρό κι ο Δαίμονας σκοτώνει  από χρόνια το κουφάρι της ψυχής σου.

Σε σκότωσε ο μαλάκας.








8 σχόλια:

Αλητισσα είπε...

Η οικογενειακή βια είναι χειρότερη κι από εφιάλτη, δε σε σκοτώνει μια κι έξω, πρώτα σκοτώνει την ψυχή και το μυαλό σου και μετά το σώμα σου..

Thanasis Vlantos είπε...

Έτσι είναι όπως τα λέει η αλήτισσα αλλου είχα το μυαλο μου πριν και για άλλο μίλαγα.

candy's τετραδιάκι είπε...

Και δύστυχος καμουφλάρεται πολύ καλα από ζευγάρια που ζουν διπλά μας..

akrat είπε...

κανα εξορκισμό??

αστειεύομαι

καλημέρα

Ζωή Φερενικίδου είπε...

nice...hope not true for you :/

candy's τετραδιάκι είπε...

Καλημερα Ακρατ και Ζωη!

Ζωη...οχι δεν το εγραψα για μενα μην ανυσυχεις! ;)

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Κατ΄ αρχήν να σας ενημερώσω πως η Αλήτισσα αναλήφθηκε στους ουρανούς.

Στο ποιηματάκι τώρα...

Λοιπόν, Καντούλα, πολύ προχώ και σούπερ, αλλά έχω μια θεολογική απορία:
είναι ο Δαίμονας μαλάκας;

candy's τετραδιάκι είπε...

Δεν ειναι?

Ρε συ Ασκαρ ετσι οπως τα λες για την Αλήτισσα ακουγεται λιγο μακαβριο...

:P